Ik heb aan iemand die sinds kort meeleest op deze web-log beloofd dat ik meer zou schrijven over hoe ik ervaar dat mijn kinderen en ik zelf in het leven staan.
Ik heb daar namelijk ideeën over die niet iedereen meteen zal begrijpen (gelukkig de meeste mensen in mijn directe omgeving wel haha ) en die ik toch hier ook eens kwijt wil…
Ik ben er van overtuigd dat kinderen hun ouders kiezen omdat zij de meest geschikte personen zijn waar de kinderen kunnen leren wat ze in dit leven willen/moeten leren.
Kinderen (en dus uiteindelijk wij allemaal) hebben voor we op deze wereld kwamen besloten wat we willen leren en wat we anderen willen leren en kiezen op basis daarvan een omgeving uit om in op te groeien.
Ik geloof ook dat alles wat je meemaakt in het leven een rede heeft en dat je door alle mooie, vervelende en verdrietige ervaringen in het leven als mens rijker wordt.
Zo kan ik ook wat wij meemaken met onze kinderen met regelmaat zien als een verrijking van ons leven en van het leven van de mensen die met ons in aanraking komen op wat voor manier dan ook.
Het is bijvoorbeeld bijna bizar wat Tom bij sommige mensen teweeg kan brengen.
Omdat hij is wie hij is worden mensen in zijn omgeving of ze nu willen of niet met zichzelf geconfronteerd.
Voor veel mensen is dit beangstigend en daardoor willen/kunnen ze liever niet met hem geconfronteerd worden.
Dit laatste is soms ook bij leerkrachten het geval……
Gelukkig zijn er ook mensen die het als een uitdaging zien (of die er op de een of andere manier niet onderuit kunnen haha) en het contact wel aangaan.
Bij deze laatste groep mensen zie ik vaak een bepaald proces op gang komen wat hen op de een of andere manier verrijkt of meer zelfinzicht geeft.
Het is lastig uit te leggen en ik wil om privacy redenen ook geen voorbeelden noemen maar het is mooi om te zien.
Uiteraard zijn ook Sander en ik hiermee geconfronteerd en ik vind dat we er veel door gegroeid zijn!
Het heeft ervoor gezorgd dat we mensen anders zijn gaan zien, iedereen in zijn waarde laten en mensen accepteren zoals ze zijn.
Kinderen als Tom voelen denk ik ook andere trillingen bij mensen als andere kinderen.
Ik zal proberen een voorbeeld te geven:
Als iemand tegen hem heel vrolijk doet kan hij toch opmerken dat er achter het vrolijke masker boosheid schuilgaat.
Vervolgens zal hij gaan zoeken waar die boosheid vandaan komt en als diegene tegenover hem dat niet toe zal/kan geven raakt hij in verwarring en zal vreemd gedrag gaan vertonen.
Ik denk dat hij dan de “schuld”van de boosheid bij zichzelf zoekt en daardoor onzeker wordt en recalcitrant gedrag gaat vertonen.
Zelf heb ik ook dat ik soms dingen aanvoel bij mensen die ik niet kan plaatsen en dat is vreemd dus ik kan me voorstellen dat het voor een kind nog veel vreemder zal zijn!
Ik denk dat in ons gezinnetje iedereen spiritueel is aangelegd en we allemaal gevoelig zijn voor dingen waar niet alle mensen gevoelig voor zijn.
Ik spreek wel eens ouders van andere hoogbegaafde kinderen en vaak kunnen zij dit verhaal beamen, het lijkt dan ook wel of deze(nieuwetijds-) kinderen ook begaafd zijn op spiritueel gebied.
Eigenlijk heb ik hier zo veel over te vertellen dat het niet in een stukje gaat passen!
Er komt dus nog een vervolg………

Afgelopen maandag was er weer een gesprek op school en….het is fantastisch gegaan!!
Alle aanwezigen (juf voor volgend jaar, zelfde juf als waar hij nu tijdelijk bijzit, de mevrouw van het rugzakje, de coördinator van school, Winny, van Buro IE quest en de directeur van school) hebben heel opbouwend met elkaar gesproken.
Het volgende is er uit gekomen: Tom blijft op de Bussel en komt in groep 5 bij de juf waar hij nu ook bijzit.
Op deze manier kan de vooruitgang die er de afgelopen weken is geweest, ondanks dat hij bij de kleuters zijn programma heeft gevolgd, worden voortgezet.
IE quest gaat heel intensief begeleiden ze komen een aantal keren per week in de klas met Tom werken en hebben een keer per week een uur overleg met de juf.
Zij gaan dus de rugzak-uren invullen op school.
Het gesprek verliep zo goed dat wij, ouders bijna niets hebben hoeven zeggen en wat een heerlijk gevoel is dat……
Ik realiseer me dat dit vooral te danken is aan Winny en de juf die zich voor honderd procent inzetten en er enorm veel zin in hebben om op deze manier aan de slag te kunnen volgend jaar.
Wat hebben we het met deze twee enorm getroffen!!
Ik ben dan ook helemaal gelukkig met de situatie en hoop dat dit zo positief gaat blijven!
Wat zal dat een rust geven binnen ons gezin dat we niet meer het idee hoeven hebben dat we alles intensief in de gaten moeten houden. Heerlijk!!
Tom krijgt dus voor een groot deel zijn eigen programma in de klas en kan dus op eigen nivo aan de slag.
Bijkomend voordeel is dat hij dus bij andere kinderen in de groep komt dan voorheen en dat hij dus als het ware met een schone lei kan beginnen.
Natuurlijk blijft hij ook een dag per week naar het CCL gaan want we merken dat Tom daar erg van geniet.
Verder wacht ik nog op een oproep van Jeugdzorg voor een gesprek voor verlenging en verhoging van het PGB, dat laatste omdat buro IE quest er nu ook bijgekomen is en we dus meer budget nodig hebben.
Nou, wij gaan nu met een goed gevoel de vakantie in!!!!