Het einde van het schooljaar is redelijk rustig verlopen.
De risperdal is goed aangeslagen bij Tom, hij zit een stuk beter in zijn vel.
We zitten nog steeds op 0,5 mg en vooralsnog blijkt dat voldoende te zijn om hem overal doorheen te loodsen.
We hebben een kennismakingsmiddag gehad op het HAVO/VWO bij de Zwengel waar hij na de zomervakantie gaat starten.
Het was een fijne middag die voor Tom veel duidelijkheid gaf, hij was daarvoor namelijk erg zenuwachtig en had veel vragen.
Gelukkig zijn deze allemaal beantwoord en hebben we veel uitgebreide informatie meegekregen.
Je merkt dat deze school (ook al draait het pas een jaar en staat het waarschijnlijk in sommige opzichten nog in de kinderschoenen)de expertise in huis heeft om deze kinderen goed te begeleiden.
We kregen een mapje mee met daarin allerlei uitleg en tips en ja de tips zijn super: bijvoorbeeld een compleet vel over ”hoe pak ik mijn tas in”, met daarin stap voor stap hoe dat gaat en waar je op moet letten, zo ook over huiswerk en hoe de dingen in je agenda te noteren, alle afkortingen die je kunt gebruiken duidelijk aangegeven en uitgelegd.
Super duidelijk dus!! Dat geeft al veel rust voor Tom.
Hij heeft nu ook zijn klasgenoten en mentor ontmoet dus weet wat dat betreft ook al waar hij aan toe is.
Na de vakantie heeft Tom op maandag, dinsdag en donderdag via Z-care (naschoolse-) huiswerkbegeleiding en creatieve begeleiding, binnen de schooluren zijn ook 2 uren gereserveerd voor huiswerk dus op die manier blijven wij een heel eind buiten schot qua huiswerk en kunnen wij dus andere dingen met Tom doen.
Niet dat wij aan onze taken als ouder willen ontvluchten, maar het is voor Tom o zo belangrijk dat dingen (vooral huiswerk) op exact dezelfde manier worden benaderd omdat het anders voor hem direct onoverzichtelijk worde en hij het niet meer overziet of met andere woorden blokkeert als wij het op een andere manier uitleggen dan dat school dat doet.
Gelukkig is Z-care bekend met de handelswijze van school en anders is de lijn kort zodat zij direct contact met school op kunnen nemen om de dingen af te stemmen,
Wat dat betreft zitten we dus in een ideale situatie!!
Wat geen garantie geeft dat alles vlekkeloos zal verlopen, dat realiseer ik me goed, maar de randvoorwaarden zijn in ieder geval in mijn beleving dan ideaal.
Job had op mijn verzoek van de juf wat uitdagender werk gekregen op school.
Juf staat gelukkig open om nieuwe dingen te proberen en het bleek ook dat Job hier goed op reageerde.
In overleg met de juf hebben we besloten om Job opnieuw te laten testen met het oog op middelbaar onderwijs.
We hebben gekozen om deze test uit te laten voeren bij iemand die niets gespecialiseerd is in hoogbegaafdheid, eigenlijk vinden we het ook wel prima als de test daardoor wat lager uitvalt dat schept wat minder verwachtingen naar baan toe.
De juf heeft ook het idee dat Job onderpresteert en zich aanpast aan het “gemiddelde”van de klas, gelukkig zitten wij dan met haar wat dat betreft op een lijn!
In de tweede week van september wordt de test afgenomen dus dan hebben we nog een heel schooljaar om te kijken welk type onderwijs voor Job goed zou zijn.
Voor mijn gevoel moeten we niet te hoog inzetten, Job houd er niet zo van om te leren en ik denk dat er ook op andere gebieden dan school veel valt te leren.
Daarbij komt zijn capaciteit er toch pas uit als hij ergens op zijn plekje zit, waar dat dan uiteindelijk in het leven ook mag zijn.
Het belangrijkste voor ons dat hij gelukkig is.
Volgend jaar in groep 8 heeft Job dezelfde juf dus dat is ook een fijne gedachte!!
Met al deze positieve dingen zijn we dus begonnen aan de zomervakantie 2010.
Jullie hebben al meegekregen dat het extra kamp van Tom niet door is gegaan en eigenlijk geeft dat ook best een goed gevoel en zeker ook rust…
Zelf moeten we de eerste 3 weken werken en daarna hebben wij ook vakantie.
De allerlaatste week gaan we nog een midweek naar Duinrell en voor de rest blijven we rondom huis.
De kinderen hebben nog een enkel uitstapje met Z-care en ook de opa’s en oma’s die nu de eerste 3 weken ieder een dag per week oppassen hebben wat leuke uitstapjes bedacht om met hen te gaan doen.
Ik zie het zonnig tegemoet!!

Dit filmpje liet Tom mij vanavond zien.
hij vertelde erbij dat het treurig was en dat hij er een traan om gelaten had.
Ik kon aan hem zien dat het hem wat deed…
Kijk zelf maar eens

http://www.newgrounds.com/portal/view/485677

Beste coordinator zomerkampen Herlaarhof,
We hebben lang nagedacht en alle voors en tegen afgewogen en met jullie, Zcare en Jeugdzorg besproken of we Tom wel of niet zullen laten gaan op het extra kamp.
Uiteindelijk hebben we de beslissing genomen om het niet door te laten gaan.
We denken dat het hem en de beleving die hij heeft met logeren bij herlaarhof ( nu positief)geen goed zal doen.
Uiteraard gaat Tom wel met zijn eigen groep mee op kamp en daar kijkt hij ook naar uit.
Groetjes

ps voor de lezers :we zijn dus toch van mening veranderd… Jeugdzorg vond het, net als jullie belangrijk dat we ons gevoel zouden volgen…bedankt voor jullie input!!

Hoi Zcare en jeugdzorg
We hebben even behoefte aan mensen die met ons meedenken.
We hebben voor de zomer Tom opgegeven voor een extra zomerkamp op Herlaarhof en een kamp met zijn eigen vertrouwde groep.
Nu is Tom al drie weken van slag vanwege het extra zomerkamp.
Uiteraard is dat begrijpelijk bij een autist, het zijn “vreemde”kinderen en leiding en het programma voldoet uiteraard ook niet aan zijn “eisen”.
We worden dan ook bijna elke dag bestookt met allerlei bezwaren, tegenwerpingen en beschuldigingen dat hij naar het extra kamp moet.
Dat is op zich al pittig en tot nu toe houden we ook rationeel voet bij stuk maar toch speelt bij ons allebei het onderbuikgevoel dat het geen goed idee is om het door te laten gaan.
Daar zit een stuk historie bij vanuit BE-active toen we Tom ondanks zijn tegenwerpingen ook hebben gebracht en het helemaal fout uitpakte maar ook een stuk wat ik net al omschreef als “onderbuik “gevoel.
We zijn nu erg in tweestrijd, eigenlijk willen we het extra kamp dus afzeggen maar we zijn ons ook bewust van de dingen die ons geadviseerd zijn door hulpverleners en mensen met kennis van zaken en dat is onder andere dat wij ( en Jelle) af en toe rust nodig hebben, tegelijkertijd hebben we het idee dat als we hem naar kamp sturen dat we dan meer kapot maken dan dat we er mee winnen.
Tom geeft zelf aan dat we hem daar naar toe zullen moeten “sleuren” dat zegt ons ook wel wat, dat was ook het geval bij BE-active en ook de laatste maanden op zijn vorige school.
Beide keren bleek het ook daadwerkelijk niet goed voor hem te zijn en hebben wij zijn signalen min of meer bewust genegeerd en Tom’s vertrouwen daarmee geschaad.
Verder geeft hij ook aan dat het zomerprogramma voor hem te druk is en daar kunnen wij ons ook iets bij voorstellen, een week extra thuis zonder verplichtingen zal voor hem inderdaad meer rust geven dan het moeten aanpassen aan een nieuwe groep kinderen.
Aan de andere kant zijn wij de ouders die bepalen….
Hoe denken jullie hierover?
We horen graag jullie mening.

Alvast bedankt voor het meedenken!!
Groetjes Jacqueline en sander