Het doet me altijd goed wanneer er complimenten uit een onverwachte hoek komen.
Zo waren we laatst op een feest waar een aantal mensen deze pagina wel eens blijken te bezoeken en op die manier dus een beetje op de hoogte zijn van wat er zo al reilt en zeilt bij ons in huis.
Het kan ook zijn dat ze af en toe wat horen van Sander of mij.
In ieder geval zijn er in de loop van de avond een paar mensen naar me toe gekomen om te vertellen dat ze bewondering hebben voor de manier waarop wij de dingen aanpakken, de precieze woorden weet ik niet meer, maar het was in ieder geval iets in die strekking.
Het is dan extra leuk wanneer er ook mensen bij zijn waarvan ik niet zou verwachten dat ze ons een beetje volgen en dus ook in zekere zin meeleven!
Ik moet zeggen dat het me heel goed deed om zo veel begrip te horen, al snel verkeerde ik dan ook in een jubelstemming en bedacht me al helemaal hoe mooi de wereld toch is en wat een mooie mensen er op rondlopen.
Lang mocht mijn jubelstemming helaas niet duren omdat er ook altijd weer andere mensen zijn die je wel weer even hardhandig de realiteit onder ogen laten zien….
In dit geval was het iemand waarbij ik keurig informeerde naar de gezinssituatie en hoe het met iedereen ging.
Het antwoord was dat het goed ging en ook met de kinderen.
Nou, dat is natuurlijk altijd fijn om te horen en dat vertelde ik de desbetreffende persoon dan ook.
Als reactie weidde mijn gesprekspartner nog wel even uit over een van de kinderen wat zich blijkbaar verveelde op de basisschool, gelukkig bleek ze wel verrijking en verdieping te krijgen maar dat was nog niet voldoende.
Tja, omdat ik natuurlijk vaker dit soort dingen hoor bij “lotgenoten” vroeg ik of er al eens gedacht was aan het overslaan van een klas als het kind zich echt zo verveelde.
Nou dat onderwerp had ik dus beter niet aan kunnen snijden….
Mijn gesprekspartner liet me op niet mis te verstane wijze weten dat dit absoluut niet de bedoeling was, kinderen dienden zich in de optiek van deze persoon aan te passen aan de maatschappij en niet andersom, het kind moest maar leren hier mee om te gaan en geen flauwe kul allemaal.
Tsja daar sta ik dan toch weer mezelf een beetje lullig te voelen….
Ten eerste voor dat kind wat zich dus klaarblijkelijk enorm verveeld en er niet op hoeft te rekenen dat dit de resterende basisschooltijd nog anders wordt en ten tweede voel ik me behoorlijk aangesproken omdat ik het wel nodig vind, de “flauwe kul”.
Ik weet dat het waarschijnlijk niet de bedoeling was van deze persoon om mij te kwetsen en dat het ook wat zegt over mij dat ik dat meteen persoonlijk opneem maar ja, ik ben ook maar een mens…..in ieder geval, ik geloof dat ik snel het gesprek heb beëindigd met de mededeling dat ik naar het toilet moest , altijd handig wanneer je op een feest een ander plekje wil zoeken, en ben bij terugkomst de dansvloer maar opgedoken.
Dus de wereld is weer niet zo mooi als ik gedacht had…maar niet getreurd de leuke dingen wegen altijd zwaarder dan de minder leuke dingen!

In de vakantie hadden we een gesprek bij Bureau Jeugdzorg voor voortzetting van het PGB.
Bureau Ie-Quest had voor ons een stuk opgesteld met daarin ook een onderbouwing om het PGB te verhogen.
Ik zie altijd op tegen deze gesprekken omdat je weer eens je hele verhaal moet gaan vertellen en moet verdedigen waarom je geld nodig hebt voor je kind, ik had Sander dan ook gevraagd om mee te gaan zodat we samen het verhaal konden doen.
De casemanager die ik vorig jaar had was met zwangerschapsverlof en daarom zouden we nu een gesprek hebben met een andere casemanager.
Wat een verademing was deze nieuwe casemanager!!!
We hoefden helemaal niet te verdedigen waarom we geld nodig hebben, ze begreep het helemaal!!
Ze haalde zelf voorbeelden aan om een beter beeld te krijgen van Tom en uit die voorbeelden bleek dat ze echt wist waar ze het over had!!
Heerlijk om eens mee te maken dat mensen het begrijpen en nog beter is dat ze ons wat meer budget heeft toegekend zodat Tom op school begeleid kan worden door IE-Quest.
Complimenten voor deze dame dus…ik heb wel eens minder leuke gesprekken gehad bij Bureau Jeugdzorg.
Dat was dus al een grote zorg minder en we konden de vakantie rustig ingaan.
We zijn niet weggeweest, buiten wat uitstapjes maar daarover in een latere column meer en dat is ons prima bevallen.
De kinderen zaten goed in hun vel en ik kwam even tot rust omdat er nu eens een aantal weken geen telefoontjes en gesprekken waren, heerlijk!
Ik heb niet eens deze pagina bijgehouden……….
Ik moet ook toegeven dat ik een paar dagen voor de school begon echt een beetje een dipje had omdat ik zo opzag dat de mallemolen weer zou gaan draaien…..
Het is zo lekker om af en toe je kop eens lekker in het zand te kunnen steken!
Maar goed school is weer begonnen en IE-Quest komt 4 keer per week drie kwartier met Tom
in de klas werken en daarnaast is er een keer per week overleg met de juf zodat die ook tips
krijgt.
Op vrijdag gaat Tom naar het CCL dus op die dag is er geen begeleiding nodig op school.
Wat ik van de eerste week op school kan zeggen is dat Tom heel anders uit school komt.
Hij verteld wat er gebeurd is en is enthousiast over wat Anke van IE-Quest allemaal met hem doet!
Ik hoop dat dit zo blijft en durf nog niet helemaal hardop te juichen maar ben stiekem toch wel in jubelstemming!!