We kunnen terugkijken op een redelijk geslaagde eerste schoolweek.
Redelijk omdat Tom woensdag weigerde om naar school te gaan en om zijn medicijnen te nemen.
Vervelend dus!
Hij is dus die dag thuis gebleven.
Ik heb niet goed kunnen achterhalen wat de reden was dat hij niet(s) wilde.
In de loop van de ochtend ging het wat beter en heeft hij wel zijn medicijnen genomen.
Wat erg leuk was, toen ik school belde vroeg de IB-er of ze Tom aan de telefoon mocht, Tom vond dit gelukkig goed en ze hebben samen even gepraat.
Complimenten voor de manier waarop de IB-er dit aanpakte zeg!
Het is fijn te merken dat de mensen van de nieuwe school wat meer tijd vrij kunnen maken wanneer er problemen zijn.
Er was donderdag ook wat voorgevallen tussen Tom en een klasgenoot en ook toen hebben zij de tijd kunnen nemen om Tom tot rust te laten komen en daarna heeft hij er goed met hen over kunnen praten.
Verder geeft school aan dat hij ook heel open is, dat is een goed teken vind ik.
Ik denk dat Tom het wel prettig vind om te merken dat er meer kinderen op school zijn met diverse problemen bv. Adhd zodat hij niet de enige is.
Thuis verteld hij ook over school en de kinderen, dat deed hij eerder bijna niet.
Ik hoop maar dat er niet  te veel dagen komen zoals afgelopen woensdag en dat het voorlopig zo positief blijft zodat hij en wij een succes ervaring krijgen!
De juf van Job vertelde dat ze vond dat Job goed in zijn vel zit en het schooljaar goed begonnen is, aankomende week beginnen ze weer met de extra uitdaging werkjes voor een aantal kinderen.
Lekker even goed nieuws hier dus!

Zondagavond was het al spannend….mama, ik kan niet slapen…
Dat kon ik me voorstellen, dus heb ik van negen tot half elf bij hem in bed liggen kletsen.
Daarna is hij gelukkig goed in slaap gevallen tot de volgende ochtend.
De volgende ochtend kwam hij goed uit bed, toen we onze jassen aan gingen doen werd het moeilijk voor hem… mama, ik ben zo misselijk…
Ik had wel medelijden met het ventje, hij vond het zo spannend om naar de nieuwe school te gaan!
Met een wit snoetje en stilletjes zat hij in de auto, gelukkig zat hij goed in zijn vel en blokkeerde hij nergens op.
Bij school aangekomen liep ik met hem het schoolplein op, even was er paniek omdat het niet duidelijk was op welk kruisje hij moest staan.(alle kinderen vormen wanneer de bel gaat een rij, deze is aangeduid met kruisjes op de tegels en ieder kind heeft zijn eigen vaste kruis/plekje in de rij)
Maar gelukkig kwam daar net de leraar aan.
We mochten mee naar binnen en ik ben er bij gebleven tot de andere kinderen kwamen.
Tom kreeg een plaatsje naast een andere jongen toegewezen, dat is wel fijn, op zijn vorige school zat hij meestal alleen en dat vond hij niet leuk.
Na nog even met de directrice thee te hebben gedronken ben ik naar huis gegaan.
Eerlijk is eerlijk, ik vond het ook wel spannend…
Gelukkig kwam een vriendin die dag langs zodat ik mooi wat afleiding had.
In de middag ging ik Tom weer ophalen.
Het duurde even voor Tom naar buiten kwam, de andere kinderen en leraar uit zijn klas had ik al wel gezien.
Mmm dat kan alle kanten uit, dacht ik, in het gunstige geval hij staat nog ergens te kletsen en in het ongunstige geval hij staat ergens boos te zijn.
Ik ben het schoolplein maar opgelopen en kwam hem bij de deur tegen samen met de leraar die hem inmiddels ook was gaan zoeken.
Hij zag er blij uit, en op mijn vraag of we nog even in de klas zouden gaan kijken zei hij volmondig ja.
Dat was een goed teken!
Ik weet dat wanneer Tom het niet leuk had gehad die dag, hij het niet goed zou vinden dat we weer naar binnen zouden gaan, dan zou hij meteen naar huis willen.
Trots liet hij vliegtuigjes gezien die hij gevouwen had en in de klas mocht ik in zijn taalschrift kijken.
Hij had ¾ bladzijde taal gemaakt, en de leraar lichtte toe dat het goed gegaan was.
Ik was al in de wolken dat hij iets gemaakt had op de eerste dag!!
Tom heeft zijn eerste dag als heel leuk ervaren en vertelde er ook uit zichzelf over tegen Sander toen die thuis kwam.
Goed zo, een goed begin is het halve werk zullen we maar denken

Even een kort bericht. De PCL heeft vergaderd en Tom kan maandag beginnen op de nieuwe school, Goed nieuws dus! Zij hebben hun onderzoek nog niet helemaal afgerond en we krijgen nog oficieel bericht. Ze hadden ook nog niet de resultaten van het onderzoek bij de psycholoog omdat ik dat pas gisteren binnen had. Daarin staat dt speciaal basisonderwijs een goede keuze is gezien de (leer-)problematiek bij Tom.

Spannend dus, voor Tom, een hele nieuwe school!

Na zo’n twee weken Ritalin kunnen we voorzichtig de conclusie trekken dat het voor Tom een middel is wat goed werkt.
Hij zit stukken beter in zijn vel, gaat niet meer overal tegen in en bovenal is hij weer vrolijk!!
We horen hem weer zingen en neuriën terwijl hij aan het spelen is, hij maakt weer zoals vanouds regelmatig grapjes en speelt weer regelmatig gezellig met zijn broer zonder dat ze elkaar na 2 minuten in de haren vliegen.
Ook het naar bed gaan verloopt een stuk soepeler, hij gaat sommige dagen nog steeds later slapen dan dat wij doen maar houd ons dan niet meer wakker, hij speelt met lego of leest een boek.
We genieten dan ook weer met volle teugen van elk moment.
Voor Job is het ook heerlijk, even wat rust in huis.
Job grijpt wel zijn kans om nu van zich te laten horen en af en toe even flink de bom te laten barsten, lekker even een potje stevig krijsend op zijn kamer door te brengen, en dingen doen die niet door de beugel kunnen(sommige verjaardagsgasten weten wel wat ik bedoel) ook daar is nu ruimte voor haha.
Het kan op dit moment onze pret niet drukken en we hebben(even) genoeg energie om dat op te vangen.
Het bezoek aan de kinderpsychiater is goed verlopen, het is een aardige man en zowel wij als de kinderen hadden er een goed gevoel bij.
Ik weet alleen (nog) niet of hij affiniteit heeft met HB maar dat nemen we maar voor lief.
Ik heb nu de instelling;” het gaat zoals het moet gaan” en kan alles op dit moment redelijk loslaten.
Hopelijk kan ik dat volhouden want dan ben ik weer een stukje verder gegroeid in mijn ontwikkeling!
Is de ellende van de afgelopen weken niet voor niets geweest.(maar ik zal niet te vroeg juichen…)
Om op de kinderpsychiater terug te komen, hij gaat met beide kinderen sessies doen.
Ik ben daar erg blij mee, vooral dat hij als eerste met Job aan de gang gaat, dat is toch degene die het meeste ingeleverd heeft in de moeilijke periode.
Job is weer begonnen met school, hij is er vrolijk onder dus dat zal wel goed zitten.
Tom is nog thuis, morgenavond komt de commissie bij elkaar die de beschikking af moet geven voor de nieuwe school.
Ik dacht begrepen te hebben dat we de uitslag dan een paar dagen later zouden krijgen maar helaas…haha dat had ik dus verkeerd gedacht.
Deze commissie moet eerst nog allerlei mensen horen onder wie mensen van de oude en nieuwe school en ons als ouders.
Nou ja vul zelf maar in, dat zal niet lukken binnen een paar dagen…
Ik heb wel alles in het werk gesteld om deze commissie te overtuigen van de noodzaak dat Tom snel naar school moet maar ja, het is dus even afwachten.
Als we Tom nu op de nieuwe school zouden brengen  riskeert de school een boete omdat er dus geen beschikking is….
Hij mag niet volgens de wet dus….maar…..er is toch ook een leerplichtwet????
Ja, krijg ik dan als antwoord: hij mag toch naar de oude school!
Nou dat lijkt me ook niet zo’n handige oplossing in dit geval, Tom weet dat hij naar een andere school gaat….ik heb geen idee of hij dan de oude school nog serieus neemt.
Maar goed komt tijd komt raad, we wachten maar even af.
Ondertussen zit ik goed in mijn energie en met een grote lach achter de computer, we kunnen wat scholen en regels betreft wel weer wat hebben!

Even een korte update. De ritalin lijkt erg goed aan te slaan!!! We zien dat Tom veel vrolijker is als de afgelopen tijd. Hij reageert ook rustiger wanneer er iets van hem gevraagd wordt. Vandaag vertelde hij dat het door de ritalin rustiger is in zijn hoofd waardoor er meer plaats is om vrolijk te zijn. Goed zo ! daar is het tenslotte om begonnen. Hopelijk zet dit zo door dan komt er weer even rust. Op dit moment genieten we allemaal van de ontspannen situatie in huis.