We hebben weer een gesprek gehad met de behandelcoordinator van de groep.
Het belangrijkste onderwerp voor ons was school.
Zo lang Tom intern is, gaat hij naar de Zwengel, de school  die verbonden is aan Herlaarhof.
We zijn zo ontzettend blij dat Tom nu eindelijk tot werken komt, dat we hopen dat hij daar zijn basisschool af kan maken.
Wanneer Tom gedurende aankomend schooljaar terug naar huis zou komen is het niet zeker dat hij als externe leerling op de Zwengel zou kunnen blijven.
In het ergste geval zou hij weer naar een andere school moeten.
Dat zou dus een hele vervelende situatie worden….
Dit schooljaar starten ze op de Zwengel waar ook voortgezet onderwijs zit, met een cluster 4 klas op HAVO/VWO nivo.
We hebben aangegeven dat wij heel graag zien dat Tom daar in zou stromen.
Na de vakantie, begin September, is er een breed overleg waar iedereen dus ook school bij aanwezig is, om te kijken hoe we verder gaan.
Dan zal er ook meer duidelijkheid zijn of Tom als het nodig is een externe plaats kan krijgen voor het basisonderwijs en kunnen we met de lerares bespreken of Tom in aanmerking komt voor de HAVO/VWO klas.
Hopelijk pakt het allemaal goed uit en kan hij daar naar school blijven gaan!
In ieder geval zou het ons wel rust brengen om dat te weten.
Verder hebben wij aangegeven dat we niet willen dat Tom ineens volledig naar huis komt, wij zouden graag een tijd een tussenvorm hebben zodat iedereen rustig in de nieuwe situatie kan groeien.
Gelukkig is dit mogelijk door bijvoorbeeld een tijd gebruik te maken van de dagopvang die Herlaarhof ook bied.
Job zit weer helemaal goed in zijn vel nu de stres van school over is.
Hij geniet van alle aandacht die hij nu als enige krijgt tijdens de uitstapjes in de vakantie!
We merken dat we allemaal nog steeds bezig zijn met tot rust komen.

Vorige week dinsdagavond kregen we een telefoontje van de groep van Tom.
Tom had hoge koorts en was ziek.
De bedoeling is dan dat je de kinderen ophaalt, en thuis houd tot ze weer opgeknapt zijn.
Zul je net zien dat ik woensdag moest werken terwijl ik normaal altijd vrij ben…
Gelukkig waren mijn ouders en mijn zus bereid om Tom overdag op te vangen.
Ik had zelfs het idee dat oma het stiekem wel leuk vond dat Tom een dagje bij hen was.
Zo gezegd zo gedaan, Tom heeft een dagje bij de familie op de bank doorgebracht en donderdag was ik vrij dus kon hij thuis zijn.
Donderdagmiddag ging het gelukkig al een stuk beter en is hij zelfs meegegaan naar zijn oude school waar een feest was omdat er een leerkracht met de Vut ging.
Dat was dan wel weer even leuk voor hem.
Vrijdagochtend was de koorts weg en heeft Sander hem teruggebracht naar Herlaarhof.
Zelf hadden wij op donderdagavond een afspraak met alle ouders van de groep waar Tom in zit, om eens ongedwongen met elkaar te kletsen.
Het was bij een van de ouders thuis en het was erg gezellig.
Ik wist niet goed wat te verwachten, het zou ook kunnen zijn dat iedereen zou gaan klagen en daar had ik niet veel zin in maar het tegendeel was waar.
Iedereen was tevreden over de manier waarop de kinderen begeleid werden en hoe ze vooruitgang boekten.
Ik begreep wel dat er ouders waren die niet hadden verwacht dat een opname zo lang kan duren en ik kan me voorstellen dat het dan zuur is wanneer je na 3 of 4 maanden te horen krijgt dat er nog eens eenzelfde tijd achteraan geplakt wordt.
Gelukkig hadden wij dat beeld al wel dan valt het weer mee.
Eerlijk gezegd denk ik ook niet dat wij (en Tom) er al aan toe zijn dat Tom weer naar huis komt.
Wij beseffen nu pas goed hoe wij en ook Tom de afgelopen jaren onder druk hebben gestaan, en zijn nog aan het bijtanken…
Maandagavond hadden we een gesprek met de begeleidster van Tom en haar opvolgster.
De begeleidster die hij nu heeft gaat ander werk doen, wat wel jammer is, omdat we wel een klik met haar hebben.
Maar goed, nieuwe mensen nieuwe kansen.
De begeleidster gaf aan dat Tom nog steeds erg zijn best doet.
Groepsleiding ziet ook dat Tom bij nieuwe of andere situaties sterke aansturing nodig heeft, en dat die aansturing nodig zal blijven.
Wat dat betreft zal er altijd een zekere druk blijven bestaan binnen het gezin.
We hebben afgesproken dat we binnenkort gaan beginnen met ouderparticipatie om dit soort dingen te gaan oefenen.
Voor Job was afgelopen week spannend het was nog niet bekend of zijn huidige groep bij elkaar zou blijven en welke leerkracht hij volgend jaar zou krijgen.
Job was erg bezorgd dat hij niet bij zijn vrienden in de klas zou komen maar gelukkig blijft de klas bij elkaar en krijgt hij ook nog de leerkracht die hij graag wilde.
Verder hebben allebei de jongens een goed rapport, Job is bij een aantal vakken goed omhoog gegaan en Tom heeft voor het eerst in zijn leven een goed rapport!
Allebei over naar de volgende groep: Job naar 7 en Tom naar 8!

Jongen doet zich voor als luchtvaartmagnaat

AMSTERDAM – Een 17-jarige Engelsman heeft zich zes maanden voorgedaan als eigenaar van een luchtvaartmaatschappij. In die gedaante voerde hij gesprekken met onder andere het vliegveld in New Jersey, voor het opzetten van een nieuwe luchtvaartroute. Dat schrijft de Telegraph zondag.

De jongen, die handelde onder het pseudoniem Adam Tait, kreeg het voor elkaar een tweede bespreking te regelen met de baas van het vliegveld. Ook benaderde hij meerdere grote maatschappijen om een franchise overeenkomst af te sluiten. Hij gebruikte hierbij verschillende namen aan de telefoon en in e-mails om de impressie te wekken dat hij met een team werkte.

Ontmaskerd
De tiener werd uiteindelijk ontmaskerd door journalisten die een rapportage over zijn bedrijf verdacht vonden.

De jongen leidt aan een vorm van autisme en weet alles over luchtvaart. De politie zal hem vanwege zijn handicap niet vervolgen.

Toekomst
Sommige bedrijven die zijn benaderd door de jongen zijn nog steeds geïnteresseerd in zijn ideeën. Zij bekijken nu de mogelijkheden om deze uit te voeren.