Zo weer even geleden dat ik wat geschreven heb maar zoals bekend, geen nieuws is goed nieuws!!
Gesprek op school over Tom is goed verlopen.
We hebben er voor gekozen om het werk waar hij het meeste moeite mee heeft (deel- en keersommen) in december even te laten voor wat het is.
Tom heeft dan in deze drukkere tijd even geen werk waar hij gemakkelijk op kan blokkeren.
Verder hebben wij aangegeven dat het belangrijk is om Tom neutraal te benaderen en niet te laten merken dat je boos of gefrustreerd bent wanneer hij zijn werk niet af heeft in de klas.
Ook is afgesproken om een positieve benadering te zoeken wanneer Tom niet tot werken komt.
Dus geen even geen negatieve sancties maar wel een beloning wanneer hij binnen 5 minuten toch tot werken komt.
Hij mag dan bv later een spelletje doen met een klasgenoot.
Blijkbaar werkt het goed want de leerkracht riep me de week daarna bij hem om enthousiast te vertellen dat het zo goed gaat met Tom en dat hij ook een heel mooi rapport heeft!
Geweldig om te horen dus!
Tom was zelf ook erg trots op zijn rapport dat konden we goed aan hem merken.
Job heeft inmiddels ook zijn rapport gekregen en we hebben 10 minuten gesprek gehad.
Juf was over Job ook erg te spreken, sinds hij minder van hetzelfde en in de plaats daarvan extra werk krijgt in de klas is hij een heel andere jongen!
Gelukkig maar dat we doorgezet hebben dat Job extra werk nodig heeft……nu komt hij dus pas uit de verf.
Ik ben dus een supertrotse mama nu!!
Ook thuis is het op dit moment genieten, Tom en Job zitten beide goed in hun vel en de sfeer is ontspannen en gezellig, heerlijk dus.
Ik merk wel wat spanning bij Tom met het oog op de feestdagen maar hij houdt het best goed onder controle!
Waarschijnlijk scheelt het ook dat hij niet meer geloofd in Sinterklaas en dat hij precies weet wat voor kadootjes hij gaat krijgen, misschien wel wat minder leuk in de ogen van anderen maar het brengt voor hem enorm veel duidelijkheid en rust.

Af en  toe kom je er achter dat je kinderen stiekem groot zijn geworden.
Gisteren waren we in de Efteling omdat opa en oma 40 jaar getrouwd waren.
De kleine nichtjes wilden natuurlijk graag naar het sprookjesbos dus dat werd als eerst aangelegd.
Een paar jaar geleden was het sprookjesbos nog een indrukwekkend gedeelte van het park en kreeg ik Job en Tom bijna niet weggesleept.
Nu werden de meeste dingen bestempeld als saai, kinderachtig of kortweg “duh”.
Verder werd alles technisch bekeken en werden Sander en ik hiervan op de hoogte gehouden.
Zo constateerden zij de volgende dingen:
Het waterpeil bij de indische waterlelies zakt wanneer het watervalletje weer gaat lopen na de voorstelling.
De stoomcarroussel gaat helemaal niet op stoom, er staat wel een trein in het midden maar die doet niets.
De vrouw die het kussen uitschud bij vrouw holle klopt niet, de veren zijn geen veren, het is gewoon schuim en daarbij komt het niet uit het kussen maar achter het kussen vandaan.
Tafeltje dekje wordt voorzien door een hologram.
Zo werden alle sprookjes onder handen genomen en min of meer ontdaan van het “sprookjes”gevoel.
Niet dat Tom en Job nu bewust de sprookjes af wilden kraken want al deze informatie kwam telkens tussendoor het was zeker niet zo dat ze op zoek waren naar dingen om af te kraken.
(behalve bij de “pissende”zeemeermin dan)
Op een flinke ruzie bij de draak waarbij Tom een flinke bos haar uit Job’s hoofd heeft getrokken is alles goed verlopen!
Dat was een paar jaar geleden ook wel anders…
Er zijn wel een paar voorvallen geweest met Tom maar die heeft ie min of meer zelf opgelost en bij zichzelf gehouden (pff wat een genot!)
Verder was Tom erg bezig met zijn nichtjes, om het hun naar de zin te maken en dat deed hij erg lief.
Job zou Job niet zijn als hij geen pech had en zo ook deze dag, in de kinderdoolhof werd hij geduwd onder een sproeier en zijn broek was dus behoorlijk nat geworden.
Het was te fris om zo te blijven lopen dus naar de EHBO waar ze reservekleding en een droogtrommel hebben (wat een service op zo’n park he ) dus dat was snel opgelost!
Verder kunnen Tom en Job natuurlijk zelf naar het toilet en hun eten en drinken bestellen en opeten zonder dat wij ons ergens mee hoeven te bemoeien.
Dat is niet zo’n hele grote verandering maar het geeft je als ouders wel behoorlijk meer rust, ik hoef nu alleen nog maar op het toilet te zijn als ik zelf moet!
Ik moet zeggen: dit was een van de leukste “gezinsuitjes”die ik gehad heb, we waren net een “gewoon”gezinnetje haha… daar kan ik weer even op vooruit!