Voor de volgers weer de laatste nieuwtjes.
Carnaval was leuk geprobeerd haha!
We zouden dit jaar na de optocht naar een andere locatie gaan waar het, zoals men ons vertelde, wat minder druk zou zijn.
Zo gezegd zo gedaan.
Direct bij binnenkomst begon het offensief van onze zoons: “het is hier niet leuk, het is hier te druk, waarom moeten we hier naar toe, het is hier ECHT NIET leuk”, en last but not least “wat moeten we hier doen?”
Tja, het kwartje viel dus snel, en in een mum van tijd zaten we weer in de auto terug naar huis.
Daar slaakte beide jongens een zucht van verlichting, hèhè we gaan tenminste gewoon naar huis.
Jelle was zaterdags alsnog ook geveld door de buikgriep en ik kon me dus voorstellen dat hij liever thuis wilde zijn.
Wat betreft Tom hoef ik waarschijnlijk jullie echt niet uit te leggen waarom voor hem dit soort dingen verschrikkelijk zijn!
Gelukkig mochten de kinderen die avond bij mijn zus logeren zodat wij wel een avondje carnaval konden gaan vieren in den Bosch.
De rest van de vakantie is relaxed verlopen alleen op dinsdag was er voor Tom een moeilijk moment.
Hij had zelf met een begeleidster van Z-care de afspraak gemaakt om die middag naar haar toe te gaan.
Net voordat hij zou vetrekken viel een van zijn lievelingsvliegtuigjes kapot en dat zorgde zoals hij het zelf omschreef bij hem voor een “rothumeur”.
Dit hield in dat hij op de bank zat en weigerde om naar Z-care te gaan.
Ik heb hem gezegd dat hij een afspraak had en dat hij die diende na te komen en dat ik na 5 minuten van hem verwachtte dat hij klaar zou zijn.(duidelijk genoeg toch?)
Na de 5 minuten zei ik hem dat we zouden gaan(ik zag al wel aan hem dat het niet zou lukken maar ja, je doet of je neus bloedt en brengt het vooral zo neutraal mogelijk dat is nu eenmaal de beste manier)Tom weigerde weer te gaan.
Ik stelde dat wanneer hij niet zou gaan hij de tijd die hij anders daar zou zijn op zijn kamer zou doorbrengen.
Het maakte geen indruk op Tom, “Ik doe geen van beide”zei hij met een enigszins triomfantelijke stem en bleef voor zich uit staren.
Ai, wat nu? Dacht ik, nu komt het er op aan dat ik wel op de juiste manier handel, maar ja wat is nu de juiste manier???
Ik bedacht me hoe ze dat op Herlaarhof aanpakte met Tom en ineens schoot het me te binnen!!
Met een uitgestreken gezicht zei ik hem dat hij de tijd die hij nu beneden bleef er later boven bij zou komen.
Het werkte!!
Tom stond op, vertelde me nog wel even in het voorbij gaan dat ik het alleen maar erger maakte, maar liep wel naar zijn kamer.
Yes!! het klinkt misschien simpel maar het was voor mij een hele overwinning!
Er was geen groot conflict ontstaan, Tom deed wat er van hem verwacht werd, en ik behield de regie en het overwicht.
Voor alle partijen heel bevredigend dus.
Toen de tijd bijna voorbij was ben ik naar Tom’s kamer gegaan.
Ik klopte en mocht niet binnen maar kreeg de melding dat ik over een kwartier terug mocht komen haha! Ja, dat kan natuurlijk ook..
Na die tijd riep hij me en hebben we er over gepraat, daarna mocht hij weer naar beneden.
Voor de rest is het vooral gezellig geweest in de vakantie…morgen begint school weer!

Deze week zijn we met drieën geveld door een flinke buikgriep.
Alleen Jelle is tot nu toe de dans ontsprongen, en ik hoop voor hem dat het zo blijft.
Bij mij begon de maandagnacht, Sander volgde woensdag en Tom donderdag.
Geen carnaval op school en geen logeerweekend op Herlaarhof voor Tom dus!
Hij hangt met rode konen op de bank maar sinds gisteren lijken zijn maag en darmen wat stabieler.
Morgen zal het wel beter gaan, dan kunnen we toch naar de optocht gaan kijken.
Na de optocht staat er een carnavalsuitstapje gepland naar een locatie waar we niet eerder geweest zijn, ik hoorde dat het daar een stuk minder druk is dan de plek waar we voorgaande jaren heen zijn gegaan dus dat willen we eens gaan bekijken.
Ik ben benieuwd hoe dat gaat verlopen!
Buiten het ziek zijn kabbelt het hier lekker voort, we zitten al helemaal in de regelmaat die we ons hadden voorgenomen en ik moet zeggen dat ik het zelf ook als prettig ervaar om hele duidelijke en vaste punten te hebben in het programma.
In het weekend is het nog even wennen maar het brengt wel gezelligheid om met zijn allen om 9.00 aan tafel te zitten.
Het is fijn om als gezin weer compleet te zijn.
Wat voor Tom lastig blijft is het samenspel met meerdere kinderen, Tom wil o zo graag samen spelen en meedoen maar de “regels” van het samenspelen, kan hij maar moeilijk volgen.
Wanneer je het observeert ziet het er uit of hij telkens de irritatiegrens van de ander opzoekt, en zo ervaart de ander dat ook, het is dan belangrijk dat wij enigszins in de buurt zijn om daar waar nodig Tom even aan te sturen.
Het is echt sneu voor hem, wanneer het dan mis gaat is hij ook enorm teleurgesteld en verdrietig.
Desalniettemin, gaat het sinds Herlaarhof echt wel stukken beter en dat is al erg knap!
Verder hebben we gezien hoeveel hij kan leren dus wellicht lukt dit hem op termijn ook steeds een beetje beter.
Ik ga weer naar de zieke, ik houd jullie op de hoogte!

De titel van dit blog komt uit de sms die Tom de allereerste maandag dat hij thuis was direct na school, vanuit de taxibus naar mij verstuurde.
De boodschap luidde: mijn eerste dag als externe verliep tot nu toe erg goed x x x Tom
Heerlijk toch om zo’n bericht te krijgen!
Hij heeft heel wat dingen beleefd deze week: met de taxi van en naar school, 3 dagen na school(zelfstandig, er is niemand thuis om 16.00 uur) naar Z-care fietsen en terug naar huis, CITO toets op school, zelf met een vriendje naar het zwembad (waar ze overigens al snel van terug waren, het was gezins- zwemmen en ze mochten niet binnen, woehaa leve de gemeentelijke instellingen) en uiteraard in het bezit zijn van een eigen telefoon.
Verder kwam deze week de kapper en hadden Sander en ik een ouderavond(dus oppas in huis) waar we te laat kwamen omdat we ons aan de eettijd hebben gehouden haha!
Wij hebben ons strak aan alle afspraken gehouden zoals de eettijden, de douchedagen en hebben Tom zelf zijn dingen laten doen zonder ongevraagd hulp aan te bieden.
Tot nu toe is het een groot succes, en men zegt een goed begin is het halve werk dus…..
De sfeer in huis is relaxed en ongedwongen en ik ben, zoals het een goede moeder betaamd, tijdens de maaltijden en klussen in huis aan het genieten van mijn kinderen, zoooo, dat is wel eens anders geweest…
Oma die kwam oppassen tijdens de ouderavond vond Tom zelfs “gedisciplineerd”en dat vind ik eigenlijk wel een goede omschrijving van hoe hij de dingen nu doet.
Dat is waarschijnlijk ook voor hem de juiste manier om dingen aan te pakken.
Hij heeft alles zonder mokken of morren gedaan, alleen het naar huis fietsen van Z-care om 18.00 uur vond hij eng omdat het dan donker is.
We hebben nu afgesproken dat papa hem op de fiets ophaalt zo lang het donker is.
Niet met de auto omdat Tom zelf ook moet fietsen en anders lopen we het gevaar dat Tom straks gaat onderhandelen of we hem met de auto willen komen halen.
Als het om 18.00 licht is komt Tom wel zelfstandig naar huis, dat is nu de afspraak.
Verder hebben we geluk, de dame van het taxibedrijf is een aardige vrouw, heel anders dan de “knorrepot”zoals Tom zelf zei die hij had toen hij naar zijn vorige school ging.
Terwijl ik dit schrijf zijn Tom en Jelle al een uur boven aan het spelen zonder dat er een onvertogen woord is gevallen en dat is niet de eerste keer deze week.
Wat hebben we allemaal een hoop geleerd het afgelopen jaar.
WOW wat voel ik me een gelukkig mens als ik dit allemaal schrijf!
Al dat succes ervaringen zorgen er voor dat Tom straalt en zelfvertrouwen heeft, genieten dus!