Nou, ondertussen is alles weer gezakt en gaan we er weer met frisse moed tegenaan!
Sander heeft zijn eerste opdracht binnen, het is spannend hoe het met zijn eigen zaak zal gaan lopen, ik ben erg benieuwd.
Ik ben inmiddels gewend aan het idee dat ik in januari naar een andere locatie ga en kijk er positief tegenaan.
Het is daar wat rustiger dus ik heb dan meer tijd om dingen naast mijn werk weer op te pakken, zo wil ik mijn boek af gaan maken en ik loop al langer met het idee om een studie fytotherapie (kruidenleer) te gaan doen dus wellicht gaat dat er nu eindelijk eens van komen!
Inmiddels is duidelijk dat Tom gaat overstappen naar VMBO, dat kan op dezelfde cluster 4 school als waar hij nu naar toe gaat, wanneer het precies gaat gebeuren is nog niet helemaal duidelijk, op school wordt gekeken wat een geschikte datum is.
Het voordeel van deze VMBO school is dat (als we het goed begrepen hebben) er thuis geen huiswerk gemaakt hoeft te worden.
Dat gegeven alleen al zorgde er voor dat de keuze voor ons snel gemaakt was!
Huiswerk is precies het grote probleem voor Tom (en voor ons om hem te motiveren en begeleiden op de dagen dat hij geen begeleiding heeft) en geen huiswerk meer hoeven maken zal, zo denken wij, veel rust brengen in ons gezin.
Tom staat achter de keuze, hij geeft wel aan dat hij het moeilijk vind om weer van school te veranderen en belangrijker nog, weer nieuwe vrienden te moeten maken.
Tja, die hobbel moeten we dus nog nemen.
Op dit moment is er al meer rust omdat we met school hebben afgesproken dat Tom geen huiswerk meer maakt, op deze manier kan hij zijn energie gebruiken om überhaupt al naar school te gaan en zo min mogelijk thuis te zijn.
Dat is voor ons nu de basisvoorwaarde, het patroon moet zo veel mogelijk “normaal”doorgaan.
In korte tijd worden er dus 3 mensen binnen het gezin letterlijk op een andere plaats neergezet, dat geeft wel stof tot nadenken vind ik.
Blijkbaar is het dus nodig dat dingen in de toekomst anders gaan verlopen voor ons, ik bekijk dat positief en ben benieuwd hoe we er over een paar maanden voor staan!
Ik heb vorig weekend mijn Reiki 2 inwijding gehad, dat was echt een cadeautje voor mezelf en ik denk dat het ook helemaal past bij de laatste ontwikkelingen in ons gezin en bij mezelf.
Het is weer een nieuwe uitdaging waar ik mee aan de slag kan!!

Nou, zullen jullie denken wat een titel, wat er is aan de hand?
Gelukkig is er niemand ernstig ziek of nog erger hoor! Maar echt lollig is het nu ook even niet hier!
We zitten met ons gezinnetje qua energie even in een negatieve spiraal, er gebeuren op dit moment veel dingen waar wij zelf weinig invloed op kunnen uitoefenen maar die wel een grote impact hebben op de dagelijkse gang van zaken.
Vanaf morgen is Sander thuis, hij kon wegens economisch redenen niet blijven bij zijn huidige werkgever, meer dan 12 jaar heeft hij daar gewerkt dus dat was voor beide partijen erg vervelend.
Uiteraard is dit de afgelopen weken het gesprek van de dag geweest en het heeft, vooral met Sander, wel wat gedaan..
Het brengt ook weer nieuwe ideeën, Sander wil nu gaan onderzoeken of hij voor zichzelf kan gaan starten, een hele nieuwe uitdaging dus!
Tom is de laatste 3 weken minstens twee dagen per week thuis omdat het hem niet lukt om naar school te gaan, met het ophalen vanwege de vechtpartij nog niet meegerekend.
Gelukkig maken we er niet meer zo’n punt van als voorheen, we gaan hem niet dwingen of er een strijd van maken, we accepteren het.
Toch heeft het telkens weer wat voeten in aarde om alles georganiseerd te krijgen, ten slotte moesten Sander en ik allebei ook werken, we kunnen Tom niet een hele dag alleen thuis laten en ook niet altijd direct weg op het werk om hem op school op te gaan halen.
Gelukkig is mijn familie dan altijd weer bereid om in te springen, ze passen zonder mokken hun programma aan om ons te helpen…Super bedankt!!
Vandaag moesten we Tom helaas weer ophalen, met school is afgesproken dat hij morgen en overmorgen thuis blijft.
Tom geeft zelf aan dat hij weer helemaal overvraagd is.
Ik merk de afgelopen dagen ook dat de spanningsboog bij Tom erg kort is, het komt weer meer voor dat hij blokkeert op eten en douchen
Aankomende woensdag wordt Tom door een commissie op school besproken en dan komen zij met een advies, dat wachten we dan maar weer af.
Jammer dat het hem zelfs op cluster 4 niet lukt……
Job zit niet zo lekker in zijn vel, hij is niet helemaal fit en afgelopen week ook al een dag thuis gebleven van school.
Hij heeft last van alle spanningen in het gezin en het is voor hem onbegrijpelijk dat Tom “zo maar” elke keer thuis mag blijven van school.
Hij opperde al dat het wellicht beter was als Tom naar een internaat zou gaan daar zou hij beter kunnen leren vond Job.
Het is lastig om als moeder zo tussen je kinderen te zitten en ik kan Job ook niet goed uitleggen dat Tom dit alles niet expres doet, Job ziet wat hij ziet en vult het zelf in, dat is ook begrijpelijk.
Als klap op de vuurpijl heb ik gisteren te horen gekregen dat ik vanaf januari op een andere locatie geplaatst wordt, dat kan er ook nog wel bij….
Ik voel echt dat ik even moet watertrappelen om mijn hoofd boven water te houden.

Vandaag, maandag, werd ik door school gebeld, nee laat ik eerlijk zijn, school had 5 x gebeld terwijl ik aan het sporten was en uiteindelijk de voicemail ingesproken.
Tom had gevochten en moest direct opgehaald worden, vechten is namelijk in overtreding met de schoolregels, en daar kan ik helemaal achterstaan.
Dus opa ingeschakeld, ik heb namelijk geen auto om Tom te halen en gelukkig kon die meteen komen en zijn we Tom samen op gaan halen.
Nu wil het geval dat tom afgelopen vrijdag ook gevochten had op school dus ik vond het wel zorgwekkend dat het nu weer gebeurd was.
Een korte navraag bij Tom wees gelukkig uit dat het een geheel andere situatie was en een ander kind waarmee hij gevochten had.
Niet dat het dan ok is maar dan is het in ieder geval niet een langdurige kwestie tussen 2 klasgenoten.
Een telefoontje met school leverde de informatie op dat dit een geval was waar beide schuld hadden en beide ook naar huis zijn gestuurd en dat het eigenlijk niets te maken had met de vechtpartij van afgelopen vrijdag.
Toch blijft het erg vervelend en ik hoop niet dat dit iets is wat vaker gaat gebeuren.
Voor straf moet Tom aankomende woensdag nablijven en strafwerk schrijven en wederom kan ik daar helemaal achterstaan.

Mail 1
Dag Jaqueline en Sander,

Tom heeft een moeizame ochtend. Hij heeft veel en lang zijn time-outs nodig.
Bij aardrijkskunde is hij net uit de les gezet, omdat hij weigerde naar de leerkracht te luisteren.
Hij moest zijn tafel laten staan waar de leerkracht hem had neergezet. (tom bleef tafel naar voren schuiven, weg van een leerling die achter hem zit)
Dit weigerde hij.
Als strafwerk moest hij blz. 26 uit zijn aardrijkskunde boek overschrijven. Dit weigerde hij bij mij op het kantoortje ook.
Dit heeft als gevolg dat hij thuis het strafwerk moet maken. Morgenochtend moet hij dit bij mij inleveren.
Zouden jullie hem hieraan willen herinneren vanmiddag? Dit staat nl. niet in zijn agenda.

Groetjes,

Mail 2
Dag, Jaqueline en Sander,

Ook bij aanvang van het lesuur om 13.45u weigerde Tom zijn tafel 10 cm naar voren te zetten. (naar dezelde plek als docent ak vanochtend zei).
Tom kan niet aangeven waarom niet. Hij blijft hangen bij:’ik wil mijn tafel daar laten staan’.

Wanneer hij zijn tafel laat staan zoals hij zelf wil, staat de tafel te dicht op klasgenoot. Voor hem heeft hij nog genoeg plek. Het was ook niet zo dat de leerling voor hem storend of ander vreemd gedrag liet zien.
Tom kon dat laatste beamen.

Hopelijk kunnen jullie ook nog met hem bespreken dat hij naar leerkracht moet luisteren; ook wat betreft de tafel.

groet,

mail 3
En nu dan het laatste mailtje rondom Tom en zijn tafel.
Aan het eind van de dag hebben Tom en ik het opgelost door met tape op de grond aan te geven waar zijn tafel moet staan. Uiteindelijk kon hij dit accepteren.

Wij willen wel benadrukken dat dit echt niet de gang van zaken moet zijn binnen onze havo/vwo voorziening waarbij we willen aansluiten bij zo regulier mogelijk. Aangezien met tape op de grond om tafelplek aan te duiden niet bepaald regulier is. Hopelijk begrijpen jullie dit.
En hopelijk heeft Tom nu middels dit steunpunt morgen een fijnere dag.

het huiswerk staat allemaal correct in zijn agenda.

groetjes,

onze reactie per mail
Beste ……,
We hebben met Tom besproken dat hij (ook van ons) zijn strafwerk moest maken.
Tomweigerde dit, hij gaf aan dat hij het niet eerlijk vind dat hij strafwerk krijgt terwijl de leerkracht (in Tom’s beleving) zonder overleg of aankondiging zijn tafel heeft verschoven.
Wij weten uit ervaring dat Tom moeite heeft met situaties waarin gehandeld wordt zonder dat hij (naar zijn gevoel)inspraak heeft), hij blokkeert dan meestal en is niet meer in staat om dat om te buigen, hetgeen wat vanmiddag in de klas gebeurd is, dit gecombineerd met zijn onvermogen om hiërarchie te (h)erkennen en zich in te leven in een ander levert vaak problemen op zoals vandaag.
Wij vinden het voor alle partijen erg vervelend dat het zo gelopen is.
Als ouders vinden wij het belangrijk dat Tom weet dat wij achter de leerkrachten staan en wij hebben dan ook aangegeven dat hij het strafwerk moest maken.
Als consequentie hebben wij gesteld dat Tom eerder naar bed moest wanneer hij het niet zou maken.
Deze straf heeft Tom dan ook gekregen omdat hij het niet wilde maken.
Tom vond het verwarrend dat hij thuis straf kreeg voor iets wat op school gebeurd is en liep daar ook op vast.
Hij keerde in zichzelf, was moeilijk bereikbaar en erg verdrietig.
We denken dat de spanningen van Tom ook te maken hebben met de verandering in het lesrooster, dit heeft hem het hele weekend erg beziggehouden.
Verder raakt het ons erg dat we weer eens te horen krijgen dat “het niet de gang van zaken is” we hopen dat jullie begrijpen dat het voor ons net zo moeilijk is als voor jullie en dat wij niets liever zouden willen dan dat ons kind geen problemen zou hebben en niet naar een cluster 4 school zou hoeven gaan maar naar regulier onderwijs met geen tape op de grond…

Groetjes Jacqueline en Sander

Even mijn hart luchten:
Tja, daar gaan we weer, het stukje over de gang van zaken raakt mij echt heel erg, tranen lopen dan over mijn wangen. Dit hebben we al zo vaak gehoord, hoe vaak moet je horen dat je kind niet voldoet aan het verwachtingspatroon van de buitenwereld? En dat men de illusie heeft dat wij dat met een gesprek kunnen veranderen bij Tom! Dat zouden we willen! Niets liever dan dat! Ik heb dan ook zoals het hoort vanavond precies gedaan wat “men” van mij zou verwachten. Gezegd dat hij het strafwerk moest maken omdat de leerkracht nu eenmaal altijd gelijk heeft en dat wanneer een leerkracht geen gelijk heeft in de ogen van Tom het nog steeds zo is dat je moet doen wat een leraar opdraagt, en dat het ook zo gaat als je voor een baas werkt. Daarbij heb ik aangegeven dat wij ook vinden dat Tom zijn strafwerk moet maken. Tja, alsof dat hielp….uiteindelijk escaleert het dan in een soort strijd met een Tom die niet toegeeft. Waarschijnlijk begrijpt hij het ook echt niet. In zijn beleving had de leerkracht even kunnen aankondigen dat de tafel verschoven werd en aangezien dat niet is gebeurd blijft hij bij zijn standpunt dat hij geen strafwerk hoeft te maken. Ook mijn punt dat met het maken van het werk alles voorbij zou zijn en met het niet maken van het werk het wellicht nog erger wordt maakte absoluut geen indruk op Tom. Hij ging geen strafwerk maken. Dus moest hij voor straf eerder naar bed. Pff dat kost dus bakken vol met energie en doorzettingsvermogen om dat voor elkaar te krijgen tussen de discussies en huilbuien door. Job en Sander konden niet eens meer rustig tv kijken en zijn van ellende op Job’s kamer gaan zitten. Maar ik heb doorgebeten en Tom is eerder naar boven gegaan. Als een hoopje ellende kroop hij in bed, hij zat er helemaal doorheen. Ik heb op mijn tanden gebeten en ben zo neutraal mogelijk bij mijn standpunt gebleven. “ik weet niet of het morgen wel lukt om naar school te gaan” klonk er een benauwd stemmetje van onder de dekens… Ja druk opvoeren werkt eigenlijk altijd averechts, dat had ik kunnen weten… ik heb hem lekker ondergestopt en gezegd dat ik heel veel van hem hou en daarna ben ik beneden direct oma gaan bellen of ze morgen stand-by wil staan voor het geval het Tom niet lukt om naar school te gaan. Toen de mail terug naar school en nu lekker even mijn frustratie hier luchten haha!

Vandaag, maandag, werd ik door school gebeld, nee laat ik eerlijk zijn, school had 5 x gebeld terwijl ik aan het sporten was en uiteindelijk de voicemail ingesproken.
Tom had gevochten en moest direct opgehaald worden, vechten is namelijk in overtreding met de schoolregels, en daar kan ik helemaal achterstaan.
Dus opa ingeschakeld, ik heb namelijk geen auto om Tom te halen en gelukkig kon die meteen komen en zijn we Tom samen op gaan halen.
Nu wil het geval dat tom afgelopen vrijdag ook gevochten had op school dus ik vond het wel zorgwekkend dat het nu weer gebeurd was.
Een korte navraag bij Tom wees gelukkig uit dat het een geheel andere situatie was en een ander kind waarmee hij gevochten had.
Niet dat het dan ok is maar dan is het in ieder geval niet een langdurige kwestie tussen 2 klasgenoten.
Een telefoontje met school leverde de informatie op dat dit een geval was waar beide schuld hadden en beide ook naar huis zijn gestuurd en dat het eigenlijk niets te maken had met de vechtpartij van afgelopen vrijdag.
Toch blijft het erg vervelend en ik hoop niet dat dit iets is wat vaker gaat gebeuren.
Voor straf moet Tom aankomende woensdag nablijven en strafwerk schrijven en wederom kan ik daar helemaal achterstaan.